Frans De Smedt - Eddy Vereycken (Designed by CyberDan.be)

Eddy Vereycken
Ga naar de inhoud
De kwadratuur van cirkel?

Elke keer was de schrijfopleiding een nieuwe ervaring. Dat wisten we en dat was ook een van de redenen waarom we ons verschillende keren inschreven. Er was altijd dat verrassingseffect, waarbij Eddy schrijven benaderde vanuit een originele invalshoek. Ook mensen zonder ervaring voelden zich binnen de kortste keren aangestoken, omdat ze alleen maar zichzelf, pen en papier nodig hadden om aan de slag te gaan en zich te laten meevoeren in een kunst, waarvan ze nooit verwacht hadden dat zij die eveneens bezaten. Bijzonder inspirerend en motiverend was het schrijven op locatie. Eddy bracht ons dan met een opdracht naar sfeervolle locaties waar we ideeën konden opdoen om die opdracht uit te werken. Dat kon onder andere een kerkhof zijn, maar ook een tocht naar de wondere wereld van de dolmen. Of een excursie naar Coimbra met zijn historische universiteit en bibliotheek of Nationaal Museum. Maar evenzogoed een terrasje, een historische site, een bijzondere plek in de natuur of een ruïne werden daarvoor gebruikt .
Groot was onze verwondering toen we op het einde van de cursus vaststelden dat we zelfs in staat waren om een sonnet te schrijven, zonder dat we daar veel halsbrekende toeren voor hadden moeten doen. Een eenvoudig rijmschema en een inspirerende plek volstonden om wonderen te doen. Heerlijk waren de momenten dat we onder de appelsienenboom onze scheppingen aan elkaar konden voorlezen, want die schrijfcursus was bovendien een heel sociaal gebeuren. Opstaan en ontbijten waren een ritueel gebeuren. Inkopen doen in Oliveira do Hospital, koken en genieten van het smaakvolle avondmaal versterkten de samenhorigheid. Niets heerlijkers dan af en toe een pint te gaan pakken in een plaatselijk café, gegrilde sardines of heerlijke kreeft te gaan eten met een goede fles vinho verde.
Cultureel werden we er ook rijker van. De Portugezen werden ons met de dag vertrouwder evenals omgeving en wat die te bieden had. Klap op de vuurpijl was een culturele avond in de galerij van ingeweken Vlamingen, waar we de producten van onze noeste arbeid mochten voorbrengen. Zelfs daar werden grenzen verlegd. Nederlanders en Vlamingen vonden er elkaar en cursisten met plankenkoorts overwonnen die angst. Het mysterie van de dolmen hebben we echter niet opgelost gekregen. Het getal pi zal ons deze keer niet kunnen helpen, vrees ik.

Frans De Smedt

Terug naar de inhoud